Asıl Hasta Olan Gözler Seninkiler Değil, Benimkilermiş

Asıl Hasta Olan Gözler Seninkiler Değil, Benimkilermiş

Bir gün Cüneyd-i Bağdâdî'nin gözlerinde şiddetli bir ağrı ortaya çıktı. Bunun üzerine bir tabip çağırırlar. Gelen tabip bir Hıristiyan idi. Cüneyd-i Bağdâdî'yi muayene ettikten sonra tabip şöyle dedi:

“Gözlerinizi sudan uzak tutmalısınız.”

Cüneyd-i Bağdâdî bu uyarıya karşılık, “Su değdirmeden nasıl abdest alırım?” diye sordu. Tabip de ona, “Eğer gözlerinizi korumak istiyorsanız, kesinlikle su değdirmemelisiniz” dedi.

Cüneyd-i Bağdâdî buna rağmen abdest alıp namazını kıldı ve ardından kısa bir süre uyudu. Uyandığında gözlerindeki ağrı tamamen geçmişti. O esnada bir ses duydu ona şöyle diyordu:

“Ey Cüneyd! Sen bizim rızamız için gözünü feda ettin, biz de senden o ağrıyı aldık.”

Bir süre sonra, Hıristiyan tabip tekrar geldi ve Cüneyd-i Bağdâdî'nin gözlerinin tamamen iyileşip iyileştiği şaşkınlıkla, “Ne yaptın da gözlerin iyileşti?” diye sordu.

Cüneyd-i Bağdâdî, yaşadıkları geçenleri tabibe anlattı. Bunun üzerine tabip, Cüneyd-i Bağdâdî'nin eli öpüp iman etti ve şöyle dedi:

“Asıl hasta olan gözler seninkiler değil, benimkilerdi. Hakikati göremeyen benmişim.”