Develerimi Kalbime Değil, Ahıra Bağlarım

Bir gün, İmam-ı Âzam'ın huzuruna gelen biri şöyle bir serzenişte bulunur: "Ey İmam, namazlarımı kılarken kalbimde huzuru bir türlü bulamıyorum. Namaz halindeyken aklım sürekli develerimde; onları otlatırken veya bakımlarını düşünürken buluyorum kendimi. Oysa ki mal varlığınız benimkinden çok daha fazladır. Siz ibadetin o tatlı huzuruna nasıl ulaşıyorsunuz? İbadetinizi huzur içinde nasıl gerçekleştirebiliyorsunuz?"

Bu soru üzerine İmam-ı Âzam Ebu Hanife, içten bir tebessümle ve derin bir hikmetle dolu sözlerle cevap verir: "Ben develerimi kalbime bağlamam ki, onları ahıra bağlarım... Böylelikle ibadet vakti geldiğinde, gönlümde sadece Yaradan'a yer ayırırım ve kalbimin tüm saflığını ona sunarım."