Otuz Yıllık Ekmek

Ebu Said Ebu'l Hayr Hazretleri, daha çocuk yaşlardayken babası onu alıp Cuma namazına götürüyordu. Yolda, o dönemin manevi lideri olan Şeyh Ebu'l Kasım Hazretleri ile karşılaştılar. Şeyh, çocuğun babasına:

- Bu çocuk kime ait? diye sordu.

Babası:

- O bizim evladımız, ey Şeyh, dedi.

Şeyh onun ve çocuğun yüzüne baktığında gözleri doldu. Ardından babasına:

- Ebu'l Hayr, bizim bu dünyadan ayrılma vaktimiz yaklaşıyor. Fakat yerimizi alacak birini bulamamanın üzüntüsü içerisindeydim. Ancak şimdi senin çocuğunda Müslümanlar için faydalı olacak manevi bir yetenek görüyorum. Cuma namazından sonra bu çocuğu bizim eve getir, dedi.

Namazdan sonra çocuk ve babası Şeyhin evine gittiler ve dergahına adım attılar. Dergahta kış için yiyeceklerin saklandığı yüksek bir alan bulunuyordu. Şeyh oraya özel bir ekmek koymuştu. Çocuğun babasına:

- Oğlunu omzuna al ve yukarıdaki ekmeği indirsin, dedi.

Babası oğlunu omzuna aldı ve çocuk elini uzatıp 30 yıllık ekmeği indirdi, ardından Şeyhe verdi. İlginç bir şekilde ekmek sıcacıktı.

Şeyh Ebu'l Kasım Hazretleri ekmeği aldığı an gözlerinden yaşlar akmaya başladı. Ağlayarak ekmeği ikiye böldü; bir parça çocuğa verdi, bir parça da kendisi yedi. Ancak babasına hiç vermedi.

Çocuğun babası sordu:

- Ya Şeyh, bu arpa ekmeğinden bir parça da bana nasip olmayacak mı? dediğinde, Şeyh:

- Ebu'l Hayr! Otuz yıldır orada duran bu ekmeği yeni fırından çıkmış gibi kim sıcak alırsa ona tüm alemin istifade edeceği söylenmişti. Bu vaat senin oğlun içindi. Bu büyük onur senin oğlunla geliyorsa bu sana yetmez mi? dedi.

Şeyh Ebu'l Kasım Hazretleri böylece kendisinden sonra yerini alacak olan büyük veli olarak nitelendirilen kişiyi bulmuştu.